Fall of Babylon Review: Veld doet pijn

Babylon’s Fall is een online actie-rollenspel dat is ontwikkeld door PlatinumGames, de ontwikkelaar van geweldige hack- en slash-spellen als NieR Automata en Bayonetta. Dit is een studio die eenmalige verhalen weet te maken vol prachtige gevechten, humor en emotionele intuïtie.

Maar deze game is ook Platinum’s eerste kennismaking met het enge mijnenveld van live-service, en het is… niet goed. Afgezien van de kleinste glimp van wat er zou kunnen gebeuren, is de game een verbijsterende reeks buit en statistieken die niet echt logisch zijn. Combat heeft zijn momenten, maar meestal bleh. Het verhaal is goed. £60 is helemaal van jou – he? !

Volgens de bijbelse mythe van de Toren van Babel, plaatst de val van Babylon je in de rol van een schildwacht die de grote toren moet bestijgen en zijn geheimen moet onthullen. Wanneer een rivaliserend rijk je in de weg staat, geldt dat ook voor je Gideon Coffin, een magische rugzak die zowel je spookachtige, krachtgevende vriend als je lichaamshoudende vijand is. Het verhaal is op sommige plaatsen niet slecht en er zijn overal ontroerende menselijke elementen. Maar verder is het een opwaartse reis die meer aanvoelt als een opwaartse reis. Dialoog is onbepaald, tussenfilmpjes zijn een beetje onhandig en je lijkt er niet vanaf te komen.

Een succesvolle live serve game heeft een mooi, makkelijk ritme. Ze voeren een reeks activiteiten uit, allemaal met beloningen die weer aan de macht komen. Alles wat je verdient, betekent iets, of het nu gaat om ervaringswinst of tokens die je kunt uitgeven bij leveranciers, of zeldzame schema’s voor zieke schoudervullingen – je snapt het idee. Naarmate je statistieken verbeteren, ga je verder met grotere en betere dingen die je meer nuttige dingen zullen opleveren. Je logt elke dag in omdat je als een hebzuchtige kleine buitkobold staat te popelen om je volgende beloning na te jagen.

De val van Babylon had echt geen ritme. Ik zou zeggen dat het meer een wankel is.

De val van Babylon had echt geen ritme. Ik zou zeggen dat het meer een wankel is. Ik weet dat je uitrusting kunt krijgen door missies te voltooien. En het zegt dat de uitrusting mijn vermogensniveau verhoogt, wat betekent dat ik beter zou moeten zijn in het omgaan met wanneer de volgende quest “aanbevolen vermogensniveau 29” zegt, bijv. Maar zo begrijp ik het. Ik verdien ervaring en stijg op zonder duidelijk voordeel. De upgrade heeft niets te maken met de vraag of ik me aan een paar nieuwe gepantserde loafers kan houden of speurtochten kan ondernemen, en de game vertelt me ​​ook niet expliciet waar het voor is. Ik controleerde uitdagingen zoals “Vernietig 80 vijanden” en kreeg wat leek op zes Legoblokjes en twee goudstaven. Je zou denken dat ik die speciale stukjes aan speciale stukjes zou kunnen uitgeven, maar het spel stopt ze in een aantal verborgen zakken zonder me te vertellen wat ze doen. Communicatie is hier een probleem, alsof het me niet wil vertellen wat deze dingen doen, omdat wat er wordt gezegd, eigenlijk helemaal niets doet. Ik bedoel, voor zover ik weet, werken veel van de bonustracks van het spel niet.

Dit omvat die verhaalmissies, die een (1) activiteit zijn die ik tot nu toe in deze game ben tegengekomen. Je rent door gangen en in steeds moeilijker wordende arena’s gevuld met spookachtige bepantsering en met hamer zwaaiende miniatuurorks, totdat je een baas tegenkomt. Af en toe komen er gele bollen op je pad, hoewel mij niet is verteld wat deze doen. Versla een arena en het spel geeft je een rang als Stone, Bronze of Pure Platinum, waardoor je ook… niets overhoudt?

Kisten en bazen laten relikwieën vallen, een beetje zoals de geheugensteuntjes in Destiny. Ik weet wat deze doen! Ze kunnen worden geopend voor verschillende zeldzame buit: de helderste kleuren zijn de beste.Het punt is dat zelfs de wapens en bepantsering die uit deze geschenken voortkomen je niet dat wazige gevoel geven, geen gesmak, geen “Japie Krekel! Nu!” Dat is een zwaard. “In de meeste gevallen heeft je uitrusting een hoger vermogen, maar ziet er slechter uit en als je het vergelijkt met de uitrusting die je al hebt, zijn er veel rode balken en pijlen die naar beneden wijzen. Je houdt je er toch aan Ga naar beneden, want de cijfers in de De linkerbovenhoek is groter en je schudt opwindend bijgeloof en logica van je af die net zo onkwetsbaar zijn als een stromende badkuip.

Zelfs als je de chaos accepteert en het Babylonische tij volgt, zal de strijd zeker niet genoeg zwaar tillen om zijn eigen gewicht te dragen. Ja, je hebt deze geweldige rugzak waarmee je twee geestwapens kunt hanteren en geestbewegingen kunt uitvoeren, maar verwacht in het begin niet veel verandering. Je zult al snel ontdekken dat staf, bogen, zwaarden en hamers allemaal een combinatie of twee hebben, en dat je spookachtige armen niet helemaal samenwerken met je menselijke ledematen in een harmonieus orkest van stoten en slagen. In plaats daarvan zijn het gewoon extra geesten die om je hoofd bungelen. Toegegeven, ontwijken, tuimelen en wiebelen zien er geweldig uit en kunnen ongelooflijk bevredigend zijn, maar er is hier niets dat het tikken op de knop stopt.

Krijgers strijden tegen gigantische orks in de val van Babylon
een natte spons
Omdat vijanden digitale sponzen zijn, zul je merken dat als je er leven uitknijpt, je ook je eigen energieniveau verlaagt. Het is niet zo dat de bazen in Destiny enorme gezondheidsbalken hebben, maar de gevechten zijn zo intens en de bazen zo sluw dat wanneer de spons opdroogt, je constant bezig bent.

Ik bedoel, soms verscherpt de val van Babylon mijn radertjes – ik probeer trouwens geen wraak te nemen, maar het heeft de gewoonte om vervelende dingen op jouw manier weg te gooien. Ik heb het over het onderwatergedeelte, het vertraagt ​​alleen je bewegingssnelheid en je aanvalssnelheid. Geen verzamelbare Dory-helm, gewoon een tijdje kletsnat.

Misschien, denk ik, komt het spel tot leven in het gezelschap van twee metgezellen. Misschien zullen ze me informeren over hoe de dingen in Babylon werken en bijdragen aan de verkennende ervaring. Helaas is dit verre van de waarheid. Niet dat we per se een slechte tijd hadden, we hebben gewoon veel tijd besteed aan het uitzoeken hoe we coöp moesten spelen en spraken toen over iets anders dan de val van Babylon. We hadden het over Phoenix Wright, Steam Deck, oeps, zelfs de PS5 en de problemen die we hebben gehad. Je zou denken dat we een podcast hebben opgenomen in plaats van lid te worden van de nieuwste release van PlatinumGames.

De Quick Match-optie plaatst je in de lobby van een willekeurige speler als je vrienden niet in de buurt zijn om het zoektochtproces te versnellen. Je hebt echter geen inspraak in wat je als team gaat doen, dus het kan zijn dat je herhaalt wat je eerder hebt gedaan. Dit is niet wat je wilt, geloof me. Het probleem hier is niet alleen het gebrek aan herspeelbaarheid, het is je motivatie om het te doen. Evenzo heeft een sterke online coöpgame een solide kern die ervoor zorgt dat wat je doet bevredigend blijft terwijl je wordt aangetrokken met krachtige eenmalige beloningen. Het gedrag van het opnieuw spelen van speurtochten is leuk, net als het dichter bij de buit komen. In schril contrast hiermee stort Fall of Babylon je in met repetitieve verhaalmissies, middelmatige gevechten en treft je betekenisloze of teleurstellende beloningen. Het is gemakkelijk in te zien waarom de game saai aanvoelt in vergelijking met bestaande titels.

In de val van Babylon voert een gevederde krijger een machtige aanval uit op een slungelige zwaardvechter

Het releaseproces van de game verliep niet allemaal soepel en in Katharine’s interview met belangrijke leden van het Babylon Fall-ontwikkelingsteam werd het duidelijk dat Platinum niet zo comfortabel was bij het maken van hun eerste live-servicegame. Helaas, het blijkt. Voor een prijskaartje van maximaal £ 60 krijg je een ervaring die doet denken aan een gratis te spelen game met veel valuta en een kleine vertraging.

Nog verontrustender is de glinsterende platina-schittering. Verbluffende olieverfachtergronden verschijnen van tijd tot tijd, zodat je je meteen in het verhaal kunt onderdompelen. Soms zijn de bazen super cool of doe je een geweldige last minute ontwijking en voel je je overweldigend. Ergens, diep van binnen, ligt een dromerig stukje platina.maar het liep vast denken Vink het veldservicespel aan en verlies jezelf ermee.

Leave a Comment

%d bloggers like this: